حضرت حسین بن علی (علیه السلام) فرمودند:
یکی از یهودیان به خدمت رسول خدا (صلی الله وعلیه وآله و سلم) آمد و امیر المؤمنین علی بن ابی طالب (علیه السلام) نیز در نزد آن حضرت بودند، آن یهودی از رسول خدا (صلی الله وعلیه وآله و سلم) پرسیدند: که حروف هجاییه (الفبا) چه فایده ای دارند؟
رسول خدا (صلی الله وعلیه وآله و سلم) به علی(علیه السلام) فرمودند: که علی (علیه السلام) جان جواب او را بده و در حقشان این چنین دعا نمودند: که بار خدایا علی(علیه السلام) را موفق نما و در کارش محکم و استوار گردان، پس علی بن ابی طالب (علیه السلام) فرمودند: که هیچ حرفی از حروف الفباء نیست مگر آنکه، آن نامی از نامهای خداوند بلند مرتبه است، سپس فرمودند:……
اما الف اللَّهُ است که هیچ خدایی جز او نیست و او زنده و قیوم است،
اما باء باقی است بعد از نابودی خلق خویش و
اما تاء توّاب است یعنی توبه پذیری است که توبه بندگانش را میپذیرد و
اما ثاء ثابتی است که موجود است یعنی همان آیه که یُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِی الْحَیاهِ الدُّنْیا خداوند کسانی را که ایمان آوردند در زندگی دنیا به سخن ثابت برقرار میکند و
اما جیم جلّّّ ثناؤه و تقدست اسماؤه یعنی ستایشش بسیار بزرگ و نامهایش پاک و پاکیزه است و
اما حاء حقی است که حیّ و حلیم است یعنی خداوندی بر حق و زنده و بردبار و
اما خاء خبیر و آگاهست به آنچه بندگان میکنند و
اما دال دیّّان و پاداش دهنده روز جزا است و
اما ذال ذُو الْجَلالِ وَ الْإِکْرامِ است که صاحب جلال و اکرام است و
اما راء ریوف و مهربانست به بندگان خویش و
اما زاء زینت و آرامش معبودین است و
اما سین سمیع و بصیر است یعنی شنوای بینا و
اما شین شاکر است که بندگان مؤمن خود را شکر میکند یعنی جزای شکر میدهد و
اما صاد صادق است در وعده و وعید خویش و
اما ضاد ضار و نافع است یعنی زیان رساننده و نفع بخشنده و
اما طاء طاهر و مطهّر است یعنی پاک و پاک گردانیده شده و
اما ظاء ظاهر و هویدا است که آشکارکننده آیات خود است و
اما عین عالم و دانا است به بندگان خویش و
اما غین غیاث المستغیثین و فریادرس فریاد خواهانست از همه آفریدگانش و
اما فاء فالِقُ الْحَبِّ وَ النَّوی شکافنده دانه و هسته خرما است و
اما قاف قادر و توانا است بر همه آفریدگانش و
اما کاف کافی و کفایت کننده ای است که کسی او را همتا نبوده و نخواهد بود و نه زاده و نه زاییده شده است و
اما لام لطیف و صاحب لطف به بندگانش است و
اما میم مالک الملک و خداوند مملکت و پادشاهی است و
اما نون نور و روشنی آسمانها از نور عرش او است و
اما واو واحد و یکتاییست که یگانه صمد است نه زاده و نه زاییده شده است و
اما هاء هادی و راهنما برای خلقش است و
اما ((لام الف)) لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ وحده لا شریک له یعنی خدایی جز خدای واحد و بی شریک نیست و
اما یاء ید و دست خدا است که بر سر خلق خود گشوده ؛
پس رسول خدا صلی الله وعلیه وآله و سلم فرمودند: که این همان سخنی است که خداوند بلند مرتبه برای خود پسندیده از همه آفریدگانش(یعنی همه باید اینگونه که علی بن ابیطالب(علیه السلام) حروف الفباء را تفسیر فرمودند بپذیرند) پس از آن، یهودی مسلمان شد.
التوحید (للصدوق) ؛ ؛ ص۲۳۴
امام علی علیه السلام می فرمایند: از رسول خدا در مورد حروف ابجد سؤال شد، آن حضرت فرمودند: تفسیر حروف ابجد را یاد بگیرید؛ چرا که همه آن شگفتی است، وای بر عالمی که از تفسیر آن جاهل باشد
جناب شیخ بهائی می فرماید: اعداد روح حروف هستند، یعنی عدد جان حرف می باشد.
